18 januari 2008

PAIHIA EN RUSSELL



Vreemd hoe kapitein Cook zijn stempel heeft gedrukt op dit eiland. Omdat deze regio - de bay of islands - de eerste plek was waar hij op zijn route vanuit Engeland voet aan land zette, werd Russell meteen hoofdstad gedoopt van dit nieuwe eiland. Nu is Russell en dorpje van minder dan 1.000 zielen, weinig meer dan een romantisch plekje met enkele residentiele villa's tegen de pittoreske heuvels. Onze camping ligt naast een golfterrein met zicht op de baai. Die avond maken we een pic-nic klaar en rijden we naar een leuke par 5, installeren ons op een bankje en happen onze belegde broodjes weg terwijl twee mannen met caddy elk meer dan 5 slagen nodig hebben om de bal in de hole te krijgen. Wat een handicap!

17 januari 2008

HOKIANGA HARBOUR




Je bent nooit ver van zee in Nieuw Zeeland. We steken in anderhalf uur over naar de andere kant van het eiland en komen terecht in Hokianga Harbour. Een massieve duinheuvel stijgt vanaf zee 100 meter omhoog en bezet er een gebied van twee kilometer lang en 1 kilometer diep. Het is een prachtig zicht, die immense duinen aan de noordkant van de baai en wij op het kustpad aan de zuidkant. We zoeken ons een weg tot op het strand. We zijn er heel alleen en schrijven gekke teksten in het zand. Drie kilometer verder spelen drie kinderen in het water, hun huid glanzend in de namiddagzon.

15 januari 2008

BAY OF ISLANDS






We rijden verder naar het noorden en slaan onze spiksplinternieuwe tent op op een camping in de Bay of Islands. Een hele pittoreske omgeving, die voor het eerst in de geschriften opduikt nadat kapitein Cook dit snoer van kleine eilanden begin 18de eeuw ontdekt. Toen leefden er al grote groepen Maori boeren. Die Maori vormen de indigene bevolking van Nieuw Zeeland en tijdens een rondleiding in het Auckland Museum eerder vandaag leren we dat die zich hier pas 600 jaar geleden zijn komen settelen vanuit de Polynesische eilanden. Daarvoor was Nieuw Zeeland onbewoond.
In Nieuw Zeeland ben je nooit ver van water verwijderd. Maar ik vermoed dat zoiets geldt voor elk eiland. Het lijkt op het eerste zicht ook een beetje op Wales bij heel mooi weer. Maar de fauna en flora die je hier in Nieuw Zeeland ziet, is natuurlijk helemaal anders dan wat wij in Europa gewoon zijn. Omdat vogels hier nooit een natuurlijke vijand hebben gehad, zijn er op dit eiland bijvoorbeeld erg veel vogelsoorten die niet kunnen vliegen. De Kiwi is er zo eentje.
We reserveren in die Bay of Islands ook een daguitstap per boot. Vroeger toen er nog geen toerisme was, moest een speciaal bootje elke dag al die eilandjes aandoen om er de melk te gaan ophalen. Dat noemde men de 'Cream Tour' en die naam wordt ook vandaag nog door de oudere generatie gebruikt.
Wij doen een variante op de originele Cream Tour. Met een zeilboot varen we tot waar de wind ons brengt en tussendoor gaan we ook op zoek naar dolfijnen. We hebben geluk en komen midden tussen een groepje van een 40 tal dolfijnen terecht. De volwassen exemplaren kunnen tot 4 meter groot worden. Wij zien enkele baby's en dat is op zich slecht nieuws, want als er baby's in de kudde zijn, mogen de toeristen er niet tussen zwemmen. Dat zou de moeder onrustig maken. We bekijken al dat moois dus maar vanop het dek van onze catamaran. Later die dag gaan we een beetje zwemmen in een afgelegen baai terwijl de kapitein een lunch klaarmaakt op de boot. Al bij al een heerlijke en zonovergoten dag, die we afsluiten met een capuchino zoals we hem nog nooit gezien hebben.

14 januari 2008

KAPPER



In Broadway, a street busy street in the shades of Auckland's skytower, we had our most expensive haircut ever. But it was worth every cent.

13 januari 2008

PIC OF THE DAY


Klik op de foto. Prachtig zicht op een grote groep Gannets. De kuikens hebben grijze veren.

MURIWAI



Graham is ook lid van vier wandelgroepen. Hij nodigt ons uit om in zo'n groep deel te nemen aan een vier uur durende wandeling langs het strand van Muriwai. Dat is vooral bekend voor z'n zwarte zandstrand en de grote kolonie Gannets die er lang geleden is neergestreken en er dank zij de gunstige ligging nooit meer is weggegaan. De vogels houden van hoge vlaktes tegen een winderige flank, want ze zijn erg groot en zwaar en kunnen een beetje hulp van de natuur best gebruiken om op te stijgen.
We zijn de jongste deelnemers aan de wandeling. Graham is het oudste lid.

11 januari 2008

PIC OF THE DAY


Ze hebben hier in Auckland ook hun eigen versie van de Kaperconcerten. Vanavond speelt een latijns amerikaans groepje. We gaan even een kijkje nemen en genieten van de sfeer en de ondergaande zon. Jaja, zuid-amerika zit nog steeds in ons systeem!