PIC OF THE DAY

De Kea is een bijzonder nieuwsgierige papegaaisoort en je ziet ze vooral hier in Fjordland. Ze eten graag al het rubber van je auto op, en in dit geval moet zelfs het zadel van deze moto er aan geloven. Toevallig staat er ook een mobilhome van verhuurbedrijf Kea in de buurt...

FJORDLAND: ROUTE NAAR MILFORD SOUNDS

Fjordland is het grootste Nationale Park van Nieuw Zeeland: 1.200.000 hectare. Ik heb zo'n gevoel dat dat groter is dan Belgie. We hebben hoge verwachtingen van dit gebied, ook al regent het hier bijna altijd en zijn de 'sandflies' hier agressiever dan elders in Nieuw Zeeland. We rijden eerst naar Te Anau en daarna nog ongeveer 130 kilometer verder over een doodlopende straat: de Milford Pass. Na een prachtige rit komen we tegen de avond aan op een camping in Milford. Ik schat dat in Milford 100 mensen wonen en die werken allemaal in het toerisme. Onze camping doet tegelijk ook dienst als backpackerhostal en lodge. Je vindt er een concentratie van mensen op zoek naar 'puur natuur'. Sommigen hebben er een vierdaagse staptocht op zitten en zetten zich meteen aan het fornuis. Waarom gaan die mensen niet eerst douchen, denk ik, maar voor de rest is het wel prettig werken in de keuken.

QUEENSTOWN

De weg naar Queenstown is fantastisch. Na de Haast Pass kiezen we in Wanaka voor de oude route naar Queenstown. Die leidt ons over de Crown Range. Op het hoogste punt (ook meteen de hoogst geasfalteerde weg in Nieuw Zeeland) genieten we vooral van groepjes afgepeigerde fietstoeristen die hier op adem proberen te komen na een vreselijke klim. Zij eten een energy bar, wij een appel, zij controleren hun hartslag, wij nemen een foto.
In Queenstown zelf zijn wij het al snel beu. De camping lijkt op een parking aan de GB, en de infokiosk in de stad voorziet in alles wat een adrenalinejunk maar kan bedenken: rafting, skydiven, parasailing, jetboat avonturen... De stad heeft een prachtig meer en een mooi zicht op de omringende 'Remarkables' bergketen, maar wij genieten nog het meest van een snelle internetverbinding en dat in het eerste cybercafe waar ze ook een apple computer ter beschikking hebben. En het begint opnieuw te kriebelen als ik om het kwartier een parapente boven de stad opmerk. Als ik ooit kan gaan wonen in een gebied met bergen en thermiek, zal ik die draad zeker terug oppakken.

MOBILHOMES EN POSSUMS

Blijkbaar is een mobilhome een uitstekende manier om dit land te verkennen. Je hebt ze in alle maten en kleuren. En die logge bakken zie je dus ook overal. Ze belemmeren het zicht op de weg, snijden de bocht te kort af en ze rijden alle Possums dood. Dat laatste wordt hier in NZ toegejuicht. De Possum is een ongewenst nachtdier, honderden jaren geleden door de Engelse kolonisator ingevoerd in het land voor zijn pels, en nu een regelrechte bedreiging voor het voortbestaan van kwetsbare inheemse vogels zoals de Kiwi. De Possum wordt aangetrokken door de koplichten van de auto-mobilhome-vrachtwagen en is te traag om weg te springen als die lichten twee ton blijken te wegen.
Hoe kleiner de mobilhome, hoe jonger de bestuurder en hoe meer mensen er in zitten. De leeftijd van de inzittenden neemt toe met de omvang van de mobilhome. Een dubbele achteras: wedden dat er gepensioneerden in zitten?

10 AM PIC

Een broodrooster vormt een essentieel onderdeel van elke keuken, zelfs die op een camping. Zo krijgt het sponsbrood - je vindt hier nauwelijks iets anders - toch nog smaak. Het beste brood, vinden wij, is dat van Dokter Vogel. Jullie kennen hem van de Euchenacea tabletjes, wij van het toastbrood met zonnenbloempitten.

HAAST PASS

De volgende ochtend rijden we verder langs de westkust naar beneden. Het plan is om in Haast inkopen te doen en dan een stukje over de Haast bergpas te rijden tot we ergens halverwege op een camping terecht kunnen. Maar Haast zelf blijkt niet groter te zijn dan tien huizen met een hele kleine en erg prijzige supermarkt. Als je dus het teleurstellende Haast weg laat, blijft er een prachtige dag over langs een grillige kustlijn, enkele leuke stops voor een picknick, een viewing point waar we in de verte 'fur seals' kunnen observeren, en een bergpas met mooie zichten op besneeuwde bergtoppen en de Haast rivier. De bergpas zelf werd pas in 1995 geasfalteerd.
De camping is een aanrader, met een superingerichte keuken en proper gerief. Een heerlijk warme douche en een gratis sterrenhemel maken de dag compleet. Nu ja, al onze dagen zijn hier eigenlijk compleet.

FOX GLACIER

Dertig kilometer voorbij Franz Jozef ligt Fox, een dorpje dat bij helder weer een prachtig spektakel biedt, want je kan dan in het 'lake Matheson' zowel reflecties zien van de Fox glacier, de Tasman berg en Mount Cook, dat is de hoogste berg in Nieuw Zeeland (3.754 meter). We krijgen wel de gletcher te zien na een korte wandeling, maar van dat zicht op de bergen en de reflectie in het meer komt niets terecht. Ik zal die reflectie er later thuis in moeten 'photoshoppen' vrees ik. In ieder geval zijn zowel de Franz Josef als Fox gletchers klein bier vergeleken met de gletchers die wij in Patagonia hebben gezien.